Ειναι γεγονος οτι το 95% των “daytraders” εχασαν τα λεφτα τους, και οτι οι αγορες ειναι εδω και δυο περιπου χρονια (~18 μηνες), πολυ δυσκολες, αλλα θα πρεπει να διευκρινησω την διαφορα των επαγγελματιων “daytraders” και αυτων που χρησιμποποιουσαν την Ameritrade για daytrading.

Πιο συγκεκριμενα αυτο που ειναι σχεδον αδυνατο ειναι το “scalping”, δηλαδη οι αγοροπωλησιες δευτερολεπτων τις οποιες καναμε το 98-99-00&01 (αγορα πχ 1000 εως10000 κομματιων και αμεση πωληση με multiple execution – παιζοντας το spread απο 10-60 δευτερολεπτα). Μιλαμε για μεσο ορο 500 trades την ημερα με διαλειμμα απο τις 9 – 11 am (pacific time) εκτος απροοπτου.

Τωρα πλεον, swing και positioning ειναι μονο εφικτα, και με καποια σχετικη πειρα και Direct Access πλατφορμα (οχι Ameritrade) οπου και η προμηθεια 3 σεντς ανα μετοχη (οχι ανα trade) βοηθαει παρα πολυ, δινοντας την δυνατοτητα να προσθεση κανεις ή και να κλεισει μια θεση σε καθε περιπτωση, ειτε λαθος entry ειτε early entry κλπ.

Το 90% αυτων των “traders” (Ameritraders), δεν ειχαν ιδεα με τι ειχαν να κανουνε και φυσικα ολοι μας τους εκμεταλευτηκαμε πιστευω εως ενα ποσοστο. Προσωπικα ειδα με τα ιδια μου τα ματια στο Trading Floor in Irvine (100+traders) να χανουν $50,000 USD μεσα σε λεπτα, αλλα  γνωριζω και παρα πολλους traders που εκαναν εως και $1,450,000 σε 14 λεπτα, σορταροντας 33000 μετοχες την COMS οταν εκανε  ντεμπου το IPO της= PALM και την πηρε ο κατηφορος απο τα 130 περιπου που επαιζε.....

Μερικοι απο τους traders, δεν τα καταφεραν, γιατι δεν προσαρμοστηκαν στις καινουργιες απαιτησεις των αγορων (κολλησαν στο scalping). Αλλοι φοβοντουσαν να σορταρουνε, και μαλιστα ορισμενοι αρχισαν να το κανουν οταν οι αγορες ηταν στον πατο. Αλλοι πιστευαν οτι η τεχνικη αναλυση ηταν η λυση και ενα software, αλλα δυστυχως δεν νομιζω οτι μπορεσαν να μεινουν μεσα στις αγορες με αυτην την νοοτροπια. Δσυστυχως ή ευτυχως το trading ειναι πολυ δυσκολο αθλημα, εγω το αποκαλω “extreme sport” ασχετα πως θελουν καποιοι να το ονομαζουν και προωθουν. Ομως δεν ειναι αδυνατο, ναι χρειαζεται καφαλαιο και εκπαιδευση και πειρα και ανοιχτο μυαλο και αλλα πολλα, ομως ειναι εντελως διαφορετικο και εχει την γοητεια του, με μεγαλη ποικιλια στις αγορες εδω ειδικα με σχεδον 8000 μετοχες (οχι πως ολες κανουν qualify). Ειναι παρα πολλα μαζι που κανουν μια καλη συνταγη για επιτυχhμενο “daytrading”, και σιγουρα δεν ειναι ευκολο αθλημα.

Και φυσικα υπαρχουν στιγμες οπου πρεπει να το παρουμε αποφαση και να κανουμε κατι αλλο σε περιπτωση που δεν ειναι δυνατο να κανουμε χρηματα (κατι που δυσκολα αποδεχομαστε ειδικα οι αντρες). Αλλα εαν σκεφτητε οτι πχ: για να ανοιξετε μια επιχειρηση, εαν εστιατοριο, εδω θα χρειαζοταν κανεις min. $200,000 USD, και 3-5 χρονια ιδρωτα να δει εαν θα μπορεσει να εδραιωθει (με 90% ποσοστο αποτυχιας με στατιστικα δεδομενα). Ενω με το trading min. $50,000 και 18 μηνες να διαπιστωσει κανεις εαν μπορει να τα καταφερει με ποσοστο αποτυχιας περιπου το ιδιο και μικροτερο....Ποιον δρομο θα διαλεγατε?