Σταθερά κάτω από τη βάση παραμένει η βαθμολογία της Ελλάδας σε ό,τι αφορά τη διαφθορά. Η χώρα μας βρίσκεται στην 49η θέση της κατάταξης μεταξύ 146 κρατών που ανακοίνωσε η Transparency International, αφού με άριστα το 10 συγκέντρωσε μόλις 4,3 βαθμούς. Στην εφετινή έρευνα της εδρεύουσας στο Βερολίνο Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης μόνο 40 χώρες κατάφεραν να περάσουν τη βάση.

Η Ελλάδα συγκεντρώνει τη χαμηλότερη βαθμολογία αν συγκριθεί με τα υπόλοιπα «παλαιά» μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στην Ευρώπη των «25» καταλαμβάνει την 21η θέση, αφού χειρότερη βαθμολογία συγκέντρωσαν η Τσεχία, η Λετονία, η Σλοβακία και η Πολωνία.

Στην έκθεσή της για το 2004 η Transparency International σημειώνει ότι από τις 146 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα μόνο οι 40 κατάφεραν να ξεπεράσουν τους 5 βαθμούς. Η επίδοση είναι απογοητευτική, καθώς, όπως σημειώνει η Οργάνωση, «η διαφθορά που εντοπίζεται κυρίως σε μεγάλα δημόσια έργα, αποτελεί μια μόνιμη τροχοπέδη σε κάθε προσπάθεια οικονομικής αλλά και κοινωνικής ανάπτυξης, καθώς τα κεφάλαια του δημοσίου που σπαταλώνται και καρπώνονται ελάχιστοι θα μπορούσαν να διοχετευθούν στην Παιδεία, στην Υγεία και στην καταπολέμηση της φτώχειας, τόσο στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες όσο και στις οικονομικά ανεπτυγμένες».

Το πρόβλημα, πάντως, δεν έγκειται τόσο στα δωράκια των κυβερνωμένων προς τους κυβερνώντες αλλά στα τεράστια κεφάλαια που «χάνονται» για παράνομες προμήθειες στην ανάθεση δημοσίων έργων. «Αν θέλουμε να πετύχουμε τον Αναπτυξιακό Στόχο της Χιλιετίας που έχουμε θέσει και ο οποίος προβλέπει τη μείωση κατά το ήμισυ, έως το 2015, του αριθμού των ανθρώπων που ζουν στην απόλυτη φτώχεια, τότε πρέπει οι κυβερνήσεις να επιδείξουν μεγαλύτερη σοβαρότητα στις αναθέσεις δημοσίων έργων», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Transparency International, Πίτερ Εϊγκεν.

Μια σημαντική επισήμανση που κάνει στην ιστοσελίδα του το βρετανικό δίκτυο ενημέρωσης BBC είναι ότι το πετρέλαιο ευνοεί τη διαφθορά. Γιατί οι επιδόσεις μιας μακράς σειράς πετρελαιοπαραγωγών κρατών, όπως της Αγκόλας, του Αζερμπαϊτζάν, της Ρωσίας, του Καζακστάν της Νιγηρίας, της Βενεζουέλας, της Υεμένης, της Λιβύης, του Τσαντ, του Ισημερινού, της Ινδονησίας, του Ιράν αλλά και του υπό αμερικανική κατοχή Ιράκ, είναι απογοητευτικές.

Όπως επισήμανε χαρακτηριστικά ο κ. Εϊγκεν, τα χρήματα από τις πωλήσεις πετρελαίου καταλήγουν τις περισσότερες φορές στις τσέπες κρατικών λειτουργών της πετρελαιοπαραγωγού χώρας και στελεχών μεγάλων πετρελαϊκών επιχειρήσεων της Δύσης.